Przejdź do głównej zawartości

Poziom głośności, narastanie i zanikanie dźwięku

Etapem edycji następującym po synchronizacji ścieżek dźwiękowych i ścieżki napisów względem ścieżki wizualnej jest dostosowanie poziomów głośności w poszczególnych momentach. Chodzi o to, żeby podkład muzyczny nie zagłuszał komentarza mówionego. Ważny jest więc poziom głośności, w tym względny poziom głośności obydwu ścieżek. Ścieżki narracji i muzyki mogą być odtwarzane w tym samym czasie. Niedopuszczalne jest, żeby podkład muzyczny zagłuszył komentarz słowny. Wtedy komentarz jest niezrozumiały, a widz i tak nie odczuwa przyjemności ze słuchania muzyki, ponieważ skupia uwagą na próbach zrozumienia przekazu słownego. Dostosowanie poziomów jest bardzo łatwe. Zarówno w karcie narzędzia muzyki, jak i narzędzia narracji z prawej strony znajduje się ikona głośnika. Pod ikoną znajduje się napis: "Głośność muzyki", lub "Głośność narracji", w zależności od tego, która karta narzędzi jest własnie aktywna. Po kliknięciu na ikonę, wyświetli się pod nią suwak. Ustawiając kursor na suwaku i trzymając wciśnięty lewy klawisz myszy możemy – poruszając myszką – przesuwać suwak w prawo lub w lewo. W ten sposób zwiększamy poziom głośności dźwięku, lub go ściszamy. Oczywiście dane ustawienie stosuje się jedynie do elementu, który był zaznaczony w momencie regulacji. Żeby zmienić głośność dla innego fragmentu, należy go kliknąć jeden raz lewym klawiszem – tak, żeby zaznaczony był pogrubioną ramką.



Ważnym elementem regulacji poziomu głośności jest zmiana tego poziomu w czasie. Jest to fizyczna cecha każdego dźwięku: narastanie i zanikanie. W języku Movie Makera na określenie narastania jest używany termin: "wzmacnianie". Słowa te odnoszą się do sposobu odtwarzania dźwięku na początku i na końcu danego fragmentu podkładu. W programie Movie Maker nie ma graficznej reprezentacji kształtu narastania i zanikania fali dźwiękowej, jak to jest w profesjonalnych płatnych programach. Myślę, jednak, że to właściwie dobrze, ponieważ problem ten jest rozwiązany w najprostszy, chyba, możliwy sposób. Po prostu mamy rozwijane listy wyboru. W otwartej karcie "Narzędzia muzyki" z lewej strony znajdują się dwie opcje do wyboru: Wzmacnianie i Zanikanie. Obok nich są odpowiednio rozwijane listy opcji. Każda z tych list zawiera cztery pozycje do wyboru: Brak, Wolno, Średni, Szybko. Są to określenia dotyczące właśnie sposobów narastania i zanikania dźwięków. Brak – wybranie tej opcji, która jest zaznaczona domyślnie, oznacza, że dźwięk pojawi się nagle, i nagle zaniknie. Wybranie pozostałych opcji pozwala dostosować tempo narastania i wyciszania zgodnie z wybraną nazwą opcji.


Początek filmu. Przeważnie na początku filmu utwór muzyczny podłożony pod obraz jest synchronizowany według momentu rozpoczęcia. Muzyka zaczyna się i w naturalny sposób ma sposób narastania głośności określony przez wykonawcę. W tym przypadku spokojnie możemy pozostawić wybór "wzmacnianie – brak" Czasem zdarza się, że na początku nagrania jest kilka sekund całkowitej ciszy. W takim przypadku należy tę ciszę obciąć i usunąć.(Na zaznaczonej ścieżce dźwiękowej ustawić wskaźnik aktualnego momentu odtwarzania w momencie, w którym następuje koniec ciszy, musi być aktywna karta narzędzia muzyki – opcje – kliknąć "podziel". Po kliknięciu fragment z ciszą zostanie oddzielony od reszty. Kliknąć na tym fragmencie jeden raz prawym klawiszem, z rozwiniętej listy opcji wybrać "usuń" – kliknąć lewym klawiszem raz. Fragment z ciszą znika). Muzyka rozpocznie się odtwarzać równo z początkiem filmu.

Środek filmu. W środku filmu, w miejscach gdzie narracja i muzyka nachodzą na siebie należy korzystać z pozostałych opcji. Ponieważ są to określenia nieprecyzyjne: Wolno, Średnio, Szybko – należy praktycznie wypróbować, zastosowanie którego przyniesie najlepszy efekt. Efekty wzmacniania i zanikania stosujemy zarówno do muzyki jak i do narracji. Trudno jednakże dać tutaj ogólną wskazówkę – trzeba efekty stosować doświadczalnie i wybrać ten, który najlepiej pasuje do danej sytuacji.




Zakończenie filmu. Ważne jest, żeby na zakończenie filmu nie zostawiać opcji "zanikanie" w pozycji: Brak. Brak zanikania powoduje nagłe urwanie dźwięku. Powoduje to, wrażenie jakby cały film się urwał. Najlepiej stosować opcję Wolno – czyli najdłuższy czas zanikania. Wtedy na napisach końcowych dźwięk stopniowo się wycisza i widz odczuwa, że film zaraz się zakończy w sposób zaplanowany. Na zakończenie dobrze jest też dostosować do tego efekt wizualny np. "Stopniowe ściemnianie do czerni" Takie zestawienie efektu wizualnego i dźwiękowego jest profesjonalne i bardzo często stosowane w wytwórniach filmowych. W zasadzie jest to sama końcówka filmu, ale tym bardziej ważna. Jest to bowiem wrażenie z jakim pozostaje widz, o ile obejrzy nasz filmik do końca. Jeśli tak się stanie, to z pewnością, nawet nieświadomie, odczuje profesjonalizm i opanowanie trudnej sztuki edycji wideo przez autora.




Podsumowanie: Podobnie jak synchronizacja poszczególnych elementów, bardzo ważne jest stosowanie przejść między nimi. Brak efektów wzmacniania i wyciszania dźwięków, daje wrażenie chropowatości i niechlujności. Dla widza jest to denerwujące, ponieważ dźwięki pojawiają się i urywają w niespodziewany sposób – nieprzyjemny dla ucha. Podobnie jest z głośnością. Mając kilka ścieżek dźwiękowych konieczne jest wyrównanie i dostosowanie poziomów głośności pomiędzy nimi. Okazuje się, że dźwięk w filmie odgrywa większą rolę, niż się zazwyczaj uważa. Efekty dźwiękowe mogą spowodować, że widz zobaczy to czego w filmie nie ma, ale może też zepsuć przyjemność z oglądania tego co jest.


Popularne posty z tego bloga

Movie Maker Zapisywanie gotowego filmu.

Pracując z plikiem projektu możemy zamykać i otwierać program. Edytować poszczególne jego składniki, ale przychodzi moment kiedy uważamy, że dzieło jest już gotowe i nadaje się do publikacji. W formacie pliku projektu nie możemy go opublikować, gdyż projekt to jedynie zbiór instrukcji jakie składowe z plików znajdujących się w pamięci stałej komputera mają być umieszczone w filmie. Aby nadać filmowi ostateczny kształt należy go zapisać w formacie, zawierającym rzeczywistą informację o obrazie i dźwięku, a nie o tym gdzie na naszym komputerze taka informacja jest.

Windows Movie Maker Czasy i szybkość wyświetlania

W poprzednim odcinku poradnika opisany było dodawanie zdjęć i wideo. Po tych czynnościach projekt został zamknięty, a przed zamknięciem zmiany zapisane. Po kolejnym otwarciu projektu widzimy, że elementy wizualne – zdjęcia i lub wideo mamy ułożone w obszarze roboczym. Jeśli dodawaliśmy wiele plików, to są one ułożone w tej samej kolejności, jak w folderze z którego były przesyłane. I o to właśnie chodzi. Czasem jednak już po przesłaniu stwierdzimy, że chcemy jednak zmienić układ slajdów. Aby zmienić kolejność wystarczy dany plik kliknąć. Niebieska ramka oznacza zaznaczenie. Taki zaznaczony element możemy przesuwać myszką, trzymając wciśnięty lewy klawisz. Metoda taka nazywa się "złap, przenieś, upuść" i jest najwygodniejsza do tego typu operacji. Najlepiej jednak nad kolejnością się zastanowić wcześniej, w trakcie przygotowywania materiałów. Zaoszczędzi to nam czasu, a uwagę będziemy mogli zwrócić na inne aspekty filmu.

Klawiatura komputera - podstawowe fakty

Niedoświadczonym użytkownikom komputera warto się zapoznać ze sprawami, które nie są intuicyjne i łatwe do samodzielnego odkrycia podczas klikania. Klawiatura jako urządzenie, jest tego przykładem. W swojej praktyce spotkałem się z osobami, którym najprostsze funkcje klawiatury były nieznane. Gwoli sprawiedliwości, trzeba powiedzieć, że nie odnosi się to jedynie do osób starszych. Zdarzyło mi się zaobserwować sytuacje, kiedy osoby w wieku lat dwudziestu kilku do napisania wielkiej litery włączały caps lock. Wbrew pozorom jednak obsługa klawiatury komputera jest nieskomplikowana. Trzeba zapamiętać dosłownie garstkę informacji, żeby usprawnić użytkowanie tego urządzenia. 
Komputer jest maszyną przetwarzającą informację. Musi być więc wyposażony w urządzenia do przyjmowania informacji i oddawania informacji. W dodatku te urządzenia muszą być przyjazne dla użytkownika. Zbiorczo do tych urządzeń używana jest nazwa interfejs, od angielskiego interface (wym. interfejs)
Jest kilka rodzajów u…