Przejdź do głównej zawartości

Żywienie w cukrzycy (cz. 1) - czym jest indeks glikemiczny?



Cukrzyca oraz otyłość są jednymi z najczęstszych zaburzeń metabolicznych występujących w krajach rozwiniętych. Bardzo często choroby te występują razem, a podstawą ich leczenia jest zmiana stylu życia - prowadzenie odpowiedniej diety oraz aktywności fizycznej. Głównym celem leczenia cukrzycy, zarówno farmakologicznego (z zastosowaniem leków doustnych lub insuliny) oraz niefarmakologicznego (prowadzenie odpowiedniego stylu życia) jest utrzymanie we krwi odpowiedniego stężenia glukozy i lipidów oraz osiągnięcie i utrzymanie prawidłowej masy ciała, co pozwoli na opóźnienie pojawienia się powikłań. 


Główne zasady diety w cukrzycy pokrywają się z zasadami zdrowego żywienia ludzi zdrowych. Cukrzyk powinien dążyć do zmniejszenia spożywania cukrów prostych, a nawet całkowitego ich wykluczenia. Do tych produktów możemy zaliczyć zwykły cukier, ale także wszystkie produkty, które go zawierają: słodycze, ciasta, słodkie napoje, jogurty owocowe. Biała mąka oraz produkty z niej wytworzone również stanowią źródło łatwoprzyswajalnych węglowodanów.

Przy wyborze produktów spożywczych cukrzyk powinien kierować się przede wszystkim indeksem glikemicznym (IG) oraz ładunkiem glikemicznym (ŁG). Indeks glikemiczny określa prędkość z jaką dany produkt spożywczy podnosi cukier we krwi. Im wyższy IG, tym szybciej wzrasta stężenie glukozy po posiłku. Niski IG, poniżej 55, zawierają głównie warzywa oraz wiele owoców (między innymi: ogórki, marchew, sałata, kapusta, brokuły, pomidor, agrest, porzeczki, jabłka, brzoskiwinie, kiwi). Niektóre owoce (ananas, banan, mango) oraz pełnoziarniste pieczywo i płatki owsiane mają średni IG, w zakresie 55-70. Wysoki IG, powyżej 70, to słodycze, jasne pieczywo, piwo, słodkie napoje gazowane oraz cukier. Ładunek glikemiczny pozwala na określenie wartości danego produktu pod względem zawartości węglowodanów i łatwości ich przyswajania. ŁG to iloczyn indeksu glikemicznego i zawartości węglowodanów w danej porcji produktu, podzielony przez 100.

Na wysokość indeksu glikemicznego możemy wpływać także sami. Wyższy IG mają produkty długo gotowane i rozgotowane, rozdrobnione (np. zblendowane), dojrzałe. Aby obniżyć IG produktów, należy je gotować krótko (al dente), a z owoców wybierać te mniej dojrzałe. Także dodatek produktów bogatych w błonnik oraz zawierających białko i tłuszcz pozwala na obniżenie indeksu glikemicznego całego posiłku. Ważne jest więc odpowiednie zbilansowanie posiłków, tak by zawierały produkty z różnych grup spożywczych. Dobrym sposobem jest również dodatek do potraw orzechów i nasion, będących źródłem błonnika, tłuszczu, a także białka.

Najpowszechnniejszą grupą spożywczą w diecie osoby chorej na cukrzycę powinny być warzywa, które mogą być spożywane praktycznie bez ograniczeń (z wyłączeniem ziemniaków, buraków i kukurydzy, które mają wyższy IG i z tego powodu powinny być spożywane w umiarkowanych ilościach), najlepiej w formie surowej. Ze względu na wysoką zawartość błonnika, który spowalnia wchłanianie glukozy z przewodu pokarmowego, niski indeks glikemiczny oraz niską zawartość węglowodanów, warzywa powinny być obecne w każdym posiłku.

Owoce z kolei zawierają zdecydowanie więcej cukrów, dlatego ich spożycie powinno być ograniczone do 200 g dziennie. Wybierać należy owoce o niskim IG, mniej dojrzałe, np maliny, porzeczki, kiwi, jabłka, brzoskwinie, wiśnie, pomarańcze. Wyższym indeksem glikemicznym charakteryzują się banany, winogrona, melon, arbuz, dlatego powinny one być spożywane w mniejszych ilościach.


Spośród produktów zbożowych wybierać należy pieczywo pełnoziarniste (najlepiej żytnie razowe), grube kasze, takie jak gryczana czy pęczak. Płatki owsiane, zwłaszcza górskie, są polecane w diecie cukrzyka, ponieważ charakteryzują się niskim indeksem glikemicznym oraz dużą zawartością błonnika. Natomiast zauważono, że zupy mleczne spożywane jako pierwszy posiłek szybko podnoszą poziom glukozy we krwi, dlatego potrawy takie powinny być spożywane o innych porach dnia, np. na drugie śniadanie.


Popularne posty z tego bloga

Movie Maker Zapisywanie gotowego filmu.

Pracując z plikiem projektu możemy zamykać i otwierać program. Edytować poszczególne jego składniki, ale przychodzi moment kiedy uważamy, że dzieło jest już gotowe i nadaje się do publikacji. W formacie pliku projektu nie możemy go opublikować, gdyż projekt to jedynie zbiór instrukcji jakie składowe z plików znajdujących się w pamięci stałej komputera mają być umieszczone w filmie. Aby nadać filmowi ostateczny kształt należy go zapisać w formacie, zawierającym rzeczywistą informację o obrazie i dźwięku, a nie o tym gdzie na naszym komputerze taka informacja jest.

Windows Movie Maker Czasy i szybkość wyświetlania

W poprzednim odcinku poradnika opisany było dodawanie zdjęć i wideo. Po tych czynnościach projekt został zamknięty, a przed zamknięciem zmiany zapisane. Po kolejnym otwarciu projektu widzimy, że elementy wizualne – zdjęcia i lub wideo mamy ułożone w obszarze roboczym. Jeśli dodawaliśmy wiele plików, to są one ułożone w tej samej kolejności, jak w folderze z którego były przesyłane. I o to właśnie chodzi. Czasem jednak już po przesłaniu stwierdzimy, że chcemy jednak zmienić układ slajdów. Aby zmienić kolejność wystarczy dany plik kliknąć. Niebieska ramka oznacza zaznaczenie. Taki zaznaczony element możemy przesuwać myszką, trzymając wciśnięty lewy klawisz. Metoda taka nazywa się "złap, przenieś, upuść" i jest najwygodniejsza do tego typu operacji. Najlepiej jednak nad kolejnością się zastanowić wcześniej, w trakcie przygotowywania materiałów. Zaoszczędzi to nam czasu, a uwagę będziemy mogli zwrócić na inne aspekty filmu.

Klawiatura komputera - podstawowe fakty

Niedoświadczonym użytkownikom komputera warto się zapoznać ze sprawami, które nie są intuicyjne i łatwe do samodzielnego odkrycia podczas klikania. Klawiatura jako urządzenie, jest tego przykładem. W swojej praktyce spotkałem się z osobami, którym najprostsze funkcje klawiatury były nieznane. Gwoli sprawiedliwości, trzeba powiedzieć, że nie odnosi się to jedynie do osób starszych. Zdarzyło mi się zaobserwować sytuacje, kiedy osoby w wieku lat dwudziestu kilku do napisania wielkiej litery włączały caps lock. Wbrew pozorom jednak obsługa klawiatury komputera jest nieskomplikowana. Trzeba zapamiętać dosłownie garstkę informacji, żeby usprawnić użytkowanie tego urządzenia. 
Komputer jest maszyną przetwarzającą informację. Musi być więc wyposażony w urządzenia do przyjmowania informacji i oddawania informacji. W dodatku te urządzenia muszą być przyjazne dla użytkownika. Zbiorczo do tych urządzeń używana jest nazwa interfejs, od angielskiego interface (wym. interfejs)
Jest kilka rodzajów u…