✿ Kafejka Seniora ✿

Pracując z plikiem projektu możemy zamykać i otwierać program. Edytować poszczególne jego składniki, ale przychodzi moment kiedy uważamy, że dzieło jest już gotowe i nadaje się do publikacji. W formacie pliku projektu nie możemy go opublikować, gdyż projekt to jedynie zbiór instrukcji jakie składowe z plików znajdujących się w pamięci stałej komputera mają być umieszczone w filmie. Aby nadać filmowi ostateczny kształt należy go zapisać w formacie, zawierającym rzeczywistą informację o obrazie i dźwięku, a nie o tym gdzie na naszym komputerze taka informacja jest.

Etapem edycji następującym po synchronizacji ścieżek dźwiękowych i ścieżki napisów względem ścieżki wizualnej jest dostosowanie poziomów głośności w poszczególnych momentach. Chodzi o to, żeby podkład muzyczny nie zagłuszał komentarza mówionego. Ważny jest więc poziom głośności, w tym względny poziom głośności obydwu ścieżek. Ścieżki narracji i muzyki mogą być odtwarzane w tym samym czasie. Niedopuszczalne jest, żeby podkład muzyczny zagłuszył komentarz słowny. Wtedy komentarz jest niezrozumiały, a widz i tak nie odczuwa przyjemności ze słuchania muzyki, ponieważ skupia uwagą na próbach zrozumienia przekazu słownego. Dostosowanie poziomów jest bardzo łatwe. Zarówno w karcie narzędzia muzyki, jak i narzędzia narracji z prawej strony znajduje się ikona głośnika. Pod ikoną znajduje się napis: "Głośność muzyki", lub "Głośność narracji", w zależności od tego, która karta narzędzi jest własnie aktywna. Po kliknięciu na ikonę, wyświetli się pod nią suwak. Ustawiając kur...

Czas. Jest to rzecz, którą koniecznie musimy wziąć pod uwagę w czasie montażu filmu, szczególnie podkładając dźwięk. Omówię pokrótce strukturę pola edycji. Patrząc na interfejs programu widzimy prostokątne pole, u góry którego wyświetlana jest wstążka z materiałami do filmu. Materiały ułożone są warstwowo – w określonym porządku. Najwyżej jest warstwa wideo, która wyświetlana jest w formie wstęgi utworzonej z miniaturek zdjęć i ujęć filmowych przedstawionych symbolicznie poprzez graficzne zobrazowanie perforacji taśmy filmowej – na początku i na końcu każdego ujęcia. Poniżej znajduje się ścieżka muzyczna, pod nią ścieżka narracji, a jeszcze pod nią ścieżka napisów. Wszystkie te warstwy są oznaczone charakterystycznymi kolorami. Do edycji każdej warstwy jest osobna karta oznaczona tym samym kolorem co ścieżka. Są to cztery karty narzędzi: narzędzia wideo, narzędzia muzyki, narzędzia narracji i narzędzia napisów. Można uznać, że przekrój pionowy naszego dzieła filmowego od...

Dźwięk do filmu w programie Windows Movie Maker jest wprowadzany na trzech poziomach.  Po pierwsze może być wpisany w ścieżkę wideo. Występuje to w sytuacji, kiedy do montażu używamy ujęć filmowych już udźwiękowionych. Mogą to być np. nagrania z kamery wideo, aparatu fotograficznego z funkcją nagrywania, lub użycia filmu pobranego z innego źródła. Może to być nasz własny filmik, który wcześniej zrobiliśmy w Windows Movie Maker. Wyobraźmy sobie sytuację, że w pierwszej wersji użyliśmy cudzego utworu muzycznego jako podkładu - naruszając prawa autorskie. Takiego filmiku nie możemy umieścić na YouTube, bo narażamy się na kosekwencje np. zablokowanie wyświetlania filmu, lub nawet zamknięcia kanału. Możemy taki filmik dodać na pole edycji do programu i nie zmieniając warstwy wizualnej, dokonać zamiany podkładu dźwiękowego. Najbezpieczniej jest używać własnej twórczości muzycznej, lub pobrać muzykę na licencji Creative Commons, albo skorzystać z biblioteki podkładów muzycznych Y...

Dźwięk wstawiony do filmu na panelu roboczym jest przedstawiony graficznie w postaci pasków poniżej miniatur zdjęć.Są to ścieżki muzyki i narracji – różnią się kolorami. Dźwięk zawierający się w wideo jest zobrazowany w postaci wykresu fali dźwiękowej bezpośrednio na ikonie filmu. W ten sposób dźwięk, który słyszymy w trakcie odtwarzania filmu, możemy "zobaczyć" i wykonywać na nim czynności: cięcia, usuwania, wyciszania itd.  Omawiając pole edycji zacznijmy od karty widok. Po kliknięciu na tą kartę otwiera sie panel zawierający kilka możliwości dostosowania. Z lewej strony są ikony przedstawiające lupę ze znakami plus, minus i strzałką w lewo – czyli opcje: powiększ, pomniejsz i resetuj. Czynności te możemy też wykonać innym sposobem. W prawym dolnym narożniku pola edycji znajduje się suwak, za pomocą którego możemy zmieniać sposób wyświetlania elementów do obróbki. Jest to bardzo przydatna opcja – zwłaszcza w przypadku kiedy chcemy precyzyjnie dopasować elementy, bądź...

Wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że dźwięk w filmie odgrywa ogromną rolę. Oglądając film całkowicie bez dźwięku odczuwa się dyskomfort, wyraźnie czegoś brakuje. Dlatego od samego początku istnienia kina stosowany był podkład muzyczny. Technologia ówczesnych lat nie dawała możliwości podłożenia oryginalnego dźwięku, więc stosowano muzykę, która na bieżąco była grana na pianinie. Rytm muzyki, jej melodia, nastrój doskonale może uzupełniać treść obrazu ruchomego, oraz wpływać na odczucia widza. Dźwięki w filmie dopełniają obraz i dają widzowi wrażenie pełni dzieła. W życiu codziennym tło dźwiękowe daje nam mnóstwo informacji o otaczającym świecie, nawet często sobie z tego nie zdajemy sprawy. Bezwiednie analizujemy dźwięki dochodzące to z jednej to z innej strony – nasz mózg je przetwarza i jeśli mają dla nas znaczenie dopuszcza do świadomości. Najczęściej są to dźwięki towarzyszące wydarzeniom oglądanym wzrokiem i wzbogacające informację na temat tego co widzimy. 

Kiedy oglądam filmy w Youtube, często potrafię ocenić w jakim programie dany film był edytowany i renderowany. Każdy z programów ma swoje charakterystyczne przejścia i inne animacje. Z racji tego, że program Windows Movie Maker należy do najpopularniejszych, to można zauważyć wiele filmów zmontowanych w tym programie. Efekty, przejścia i czcionki na napisach tytułowych powodują, że program do edycji jest łatwy do rozpoznania po stylu filmu. Przejścia i efekt Kena Burnsa, czyli według terminologii Microsoftu – wykadrowanie, są łatwe do zauważenia w bardzo wielu utworach umieszczonych w serwisie Youtube. Większość osób montujących filmik czuje, że to jest potrzebne i podnosi wartość filmu w oczach widowni. W moim odczuciu, efekty wizualne, równie łatwo dostępne i proste w użyciu, są jednak, znacznie rzadziej wykorzystywane.